<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_000042_2012_Uz_2015-11-11_001">
   <signature>VII P 42/12</signature>
   <date>2013-03-27 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2015-12-28 18:15:27.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Jakub Gontarek</chairman>
   <judges>
      <judge>Jakub Gontarek</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Szkoda Majątkowa</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder>Marta Hryciuk</recorder>
   <thesis>Pamiętając o ciążącym na powodzie ciężarze dowodowym, należy stwierdzić, że powód nie wykazał rzeczywistej straty, spowodowanej sprzedażą samochodu przez pozwanego. Nie ulega wątpliwości, ze pozwany pracownik sprzedał w imieniu powoda samochód, za który to powodowa spółka zmuszona była zapłacić producentowi pojazdu. Powód uważa, że pozwany pracownik sprzedał ten pojazd za tanio, przez co powód poniósł stratę. Powód jednak nie przedstawił dokumentów wskazujących za jaką kwotę samochód został zakupiony od producenta, co wskazywałoby wysokość realnie poniesionej szkody. W niniejszej sytuacji nie sposób było więc ustalić różnicy między rzeczywistym stanem dóbr powoda a stanem hipotetycznym, gdyby nie doszło do sprzedaży pojazdu przez pozwanego po cenie za jaką został sprzedany </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Agnieszka Madeja</reviser>
   <publisher>Agnieszka Madeja</publisher>
   <dateOfPublication>2015-12-28 18:15:27.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2015-12-28 13:15:47.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>