VII P 42/12 2013-03-27 01:00:00.0 CET 2018-09-18 22:10:06.0 CEST 15450525 3521 REASON Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 2; art. 361; art. 361 § 1; art. 361 § 2; art. 6) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 114; art. 115; art. 116; art. 119; art. 300; art. 52; art. 52 § 1; art. 52 § 1 pkt. 1) Pamiętając o ciążącym na powodzie ciężarze dowodowym, należy stwierdzić, że powód nie wykazał rzeczywistej straty, spowodowanej sprzedażą samochodu przez pozwanego. Nie ulega wątpliwości, ze pozwany pracownik sprzedał w imieniu powoda samochód, za który to powodowa spółka zmuszona była zapłacić producentowi pojazdu. Powód uważa, że pozwany pracownik sprzedał ten pojazd za tanio, przez co powód poniósł stratę. Powód jednak nie przedstawił dokumentów wskazujących za jaką kwotę samochód został zakupiony od producenta, co wskazywałoby wysokość realnie poniesionej szkody. W niniejszej sytuacji nie sposób było więc ustalić różnicy między rzeczywistym stanem dóbr powoda a stanem hipotetycznym, gdyby nie doszło do sprzedaży pojazdu przez pozwanego po cenie za jaką został sprzedany Małgorzata Kurek Małgorzata Kurek 2018-09-18 22:10:06.0 CEST 2018-09-18 14:53:49.0 CEST