<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_000554_2016_Uz_2018-05-24_001">
   <signature>VII P 554/16</signature>
   <date>2018-05-24 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-05-23 13:25:45.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Małgorzata Nożykowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Małgorzata Nożykowska</judge>
      <judge>Michał Nurowski</judge>
      <judge>Jolanta Kaczmarska</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder>Beata Żaczek</recorder>
   <thesis>Wypowiedzenie umowy o pracę stanowi zwykły sposób jej rozwiązania. Przyczyna wypowiedzenia nie musi zatem charakteryzować się znaczną wagą, nadzwyczajną doniosłością, czy też powodować szkód po stronie pracodawcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2007 roku, sygn. akt I PK 79/07, Monitor Prawa Pracy z 2007 roku, Nr 12, str. 651). Nie oznacza to jednak - zgodnie z utrwalonym dorobkiem orzecznictwa i doktryny - przyzwolenia na arbitralne, dowolne i nieuzasadnione lub sprzeczne z zasadami współżycia społecznego wypowiedzenie umowy o pracę. Skuteczność wypowiedzenia zależy bowiem nie tylko od spełnienia formalnego wymagania wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie, lecz również od tego, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna jest prawdziwa, rzeczywista i uzasadniona w rozumieniu art. 45 par. 1 k.p.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Kamila Bidzińska</reviser>
   <publisher>Kamila Bidzińska</publisher>
   <dateOfPublication>2019-05-23 13:25:45.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-04-29 11:44:36.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>