<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_000693_2016_Uz_2020-01-23_001">
   <signature>VII P 693/16</signature>
   <date>2020-01-23 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-11-24 19:00:09.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Sędzia Małgorzata Nożykowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Michał Nurowski</judge>
      <judge>Jolanta Kaczmarska</judge>
      <judge>Sędzia Małgorzata Nożykowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art 45 kp</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Maciej Przesmycki</recorder>
   <thesis>Z jednolitej i ugruntowanej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego wynika, że utratę zaufania do pracownika może uzasadniać wypowiedzenie umowy wówczas, gdy pracownikowi da się postawić zarzut nadużycia zaufania pracodawcy, choćby w sposób niestanowiący naruszenia obowiązków pracowniczych. Tym samym nadużycie zaufania musi wiązać się z takim zachowaniem pracownika, które może być obiektywnie ocenione jako naganne, choćby nawet nie można było mu przypisać subiektywnego zawinienia. Podstawa utraty zaufania do pracownika ze strony pracodawcy i obiektywna naganność zachowania pracownika  musi być oceniana w kontekście wszelkich okoliczności faktycznych. Utrata zaufania, jako podstawa rozwiązania umowy o pracę, musi mieć oparcie w przesłankach natury obiektywnej i racjonalnej; nie może wynikać z samowoli pracodawcy lub z jego subiektywnych uprzedzeń.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Marta Hryciuk</reviser>
   <publisher>Marta Hryciuk</publisher>
   <dateOfPublication>2021-11-24 19:00:09.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-11-24 16:22:34.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>