<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_000975_2014_Uz_2018-08-28_001">
   <signature>VII P 975/14</signature>
   <date>2018-08-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-09-10 19:29:38.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Małgorzata Nożykowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Krystyna Chojnowska</judge>
      <judge>Małgorzata Nożykowska</judge>
      <judge>Grażyna Krawczyk</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder>Maciej Przesmycki</recorder>
   <thesis>W rozumieniu art. 52 § 1 pkt. 1 kodeksu pracy nie każde naruszenie przez pracownika obowiązków może stanowić przyczynę rozwiązania z nim umowy w tym trybie, lecz tylko ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków. Elementem kluczowym dla oceny zachowania pracownika jest możliwość przypisania mu zawinienia w naruszeniu obowiązków.
Przy ocenie, czy miało miejsce takie właśnie zachowanie pracownika, Sąd nie jest związany oceną pracodawcy i w sposób autonomiczny ustala, czy pracownik dopuścił się naruszenia obowiązków pracowniczych, a także, czy takie naruszenia miało charakter ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków i czy było zawinione.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Kamila Bidzińska</reviser>
   <publisher>Kamila Bidzińska</publisher>
   <dateOfPublication>2019-09-10 19:29:38.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-09-10 14:00:52.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>