<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_001322_2015_Uz_2015-12-10_001">
   <signature>VII P 1322/15</signature>
   <date>2015-12-10 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-02-26 18:30:14.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Małgorzata Nożykowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Maria Królikowska</judge>
      <judge>Małgorzata Nożykowska</judge>
      <judge>Jolanta Kaczmarska</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder>Maciej Przesmycki</recorder>
   <thesis>W rozumieniu art. 52 par. 1 pkt. 1 kodeksu pracy nie każde naruszenie przez pracownika obowiązków może stanowić przyczynę rozwiązania z nim umowy w tym trybie, lecz tylko ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków. Elementem kluczowym dla oceny zachowania pracownika jest możliwość przypisania mu zawinienia w naruszeniu obowiązków. Przy ocenie, czy miało miejsce takie właśnie zachowanie pracownika, Sąd nie jest związany oceną pracodawcy i w sposób autonomiczny ustala, czy pracownik dopuścił się naruszenia obowiązków pracowniczych, a także, czy takie naruszenie miało charakter ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków i czy było zawinione.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Kamila Bidzińska</reviser>
   <publisher>Kamila Bidzińska</publisher>
   <dateOfPublication>2019-02-26 18:30:14.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-02-26 11:18:23.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>