<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_001677_2015_Uz_2017-11-23_001">
   <signature>VII P 1677/15</signature>
   <date>2017-11-23 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-02-26 18:30:14.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Małgorzata Nożykowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Małgorzata Nożykowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder>Piotr Kaczmarek</recorder>
   <thesis>1. Innymi słowy przepis art 291 par. 2 k.p. ma zastosowanie do roszczeń zakładu pracy o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, przewidzianych nie tylko w art. 114 k.p., ale również roszczeń z tytułu niewyliczenia się lub niezwrócenia mienia powierzonego pracownikowi (art. 124 i 125 k.p.). Przytoczyć należy zatem art. 124 k.p., zgodnie, z którym pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności, odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu (par. 1 pkt 1)  (por. także wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2013r. sygn. akt III APa 3/13, LEX nr 1324736);
2. Pracodawcę, zgodnie z przepisem art. 124 par. 1 k.p. obciąża dowód jedynie: prawidłowego powierzenia oraz nierozliczenia się z niego przez pracownika, a także szkody i jej wysokości;
3. Domniemanie winy pracownika zawarte w treści cytowanego przepisu nie oznacza jednak, iż pracodawca zwolniony jest z obowiązku przedstawienia dowodów na poparcie swoich twierdzeń ani z aktywnego udziału w postępowaniu.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Kamila Bidzińska</reviser>
   <publisher>Kamila Bidzińska</publisher>
   <dateOfPublication>2019-02-26 18:30:14.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-02-26 11:32:12.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>