<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250003521_VII_P_002037_2010_Uz_2017-02-02_001">
   <signature>VII P 2037/10</signature>
   <date>2017-02-02 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-08-30 21:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>3521</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Małgorzata Nożykowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Małgorzata Nożykowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art 151 kp</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Katarzyna Pawłowska</recorder>
   <thesis>Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem skutkiem zaniedbania obowiązku prowadzenia przez pracodawcę ewidencji czasu pracy i ewidencji nadgodzin jest przyznanie pracownikowi uprawnienia wykazywania zasadności swych roszczeń zza pomocą wszelkich dostępnych sobie dowodów w postaci dokumentów prywatnych, zeznań świadków, czy też dowodów prima facie. Dla pracodawcy konsekwencją braku prowadzenia ewidencji czasu pracy jest to, że spoczywać na nim będzie ciężar dowodu wykazania rzeczywistego czasu pracy pracownika, okoliczności, że pracownik nie świadczył pracy w godzinach nadliczbowych przez siebie wskazanych lub, że zostały one prawidłowo rozliczone.
(…) Złagodzony rygoryzm dowodowy nie zwalnia powoda z obowiązku dostarczenia dowodów na poparcie swoich roszczeń. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Marta Hryciuk</reviser>
   <publisher>Marta Hryciuk</publisher>
   <dateOfPublication>2021-08-30 21:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-01-21 05:54:23.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>