<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250004527_IX_GC_000431_2017_Uz_2017-07-25_001">
   <signature>IX GC 431/17</signature>
   <date>2017-07-25 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2018-03-01 21:10:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>4527</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Aleksandra Zielińska-Ośko</chairman>
   <judges>
      <judge>Aleksandra Zielińska-Ośko</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Umowa</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 750 k.c.w zw. z art. 734 § 1 k.c</legalBasis>
      <legalBasis>art. 735 § 1 k.c.</legalBasis>
      <legalBasis>art. 483 k.c. w zw. z art. 484 k.c</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Justyna Cepuch</recorder>
   <thesis>ustawodawca w art. 484 § 2 k.c. posłużył się pojęciem &quot;rażącego wygórowania&quot; kary umownej nie wskazując jednak ścisłych kryteriów w tym zakresie. Nie ulega wątpliwości, że użycie zwrotu niedookreślonego pozostawia Sądowi możliwość dostosowania przyjętych kryteriów oceny do występujących in casu postanowień kontraktowych  dotyczących kary umownej, jak również do okoliczności faktycznych i skutków niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Katarzyna Płachecka</reviser>
   <publisher>Katarzyna Płachecka</publisher>
   <dateOfPublication>2018-03-01 21:10:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-02-28 14:15:26.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>