IX GC 1882/15 2015-11-06 01:00:00.0 CET 2016-01-07 18:15:28.0 CET 15450525 4527 REASON Aleksandra Zielińska-Ośko Nienależne Świadczenie Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 98) Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 - § 6; § 6 pkt. 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 353; art. 405; art. 406; art. 407; art. 408; art. 409; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 411; art. 6) art. 410 i nast. k.c. 1. Umowa faktoringu jest umową nienazwaną. Wobec objęcia jej treścią elementów różnych innych umów przyjmuje się, że jest to umowa o mieszanym charakterze, która łączy w sobie elementy cesji wierzytelności, dyskonta wierzytelności, umowy sprzedaży i umów o świadczenie umów. 2. Świadczenie nienależne jest szczególnym rodzajem bezpodstawnego wzbogacenia. Spełnienie świadczenia przez zubożałego staje się w tej sytuacji, przy jednoczesnym braku podstawy prawnej, źródłem powstania bezpodstawnego wzbogacenia. Brak podstawy prawnej oznacza tu brak kauzy świadczenia. Monika Chludzińska Monika Chludzińska 2016-01-07 18:15:28.0 CET 2016-01-07 11:25:20.0 CET