<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250004527_IX_GC_003945_2016_Uz_2017-07-11_001">
   <signature>IX GC 3945/16</signature>
   <date>2017-07-11 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-12-29 21:05:28.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>4527</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Aleksandra Zielińska-Ośko</chairman>
   <judges>
      <judge>Aleksandra Zielińska-Ośko</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 10 ust.1 i 2 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, art. 481 k.c., art. 482 k.c., art. 455 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Katarzyna Jeziorska</recorder>
   <thesis>wykładnia art. 10 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, winna być dokonywana przez pryzmat zabezpieczenia interesu wierzycieli borykających się z nierzetelnymi dłużnikami. Należy bowiem zapobiegać negatywnym skutkom, jakie opóźnienia w płatnościach powodują dla płynności finansowej przedsiębiorców. 
2. Zobowiązanie do refundacji poniesionych przez wierzyciela kosztów odzyskania należności ma charakter bezterminowy, bowiem przepis art. 10 ust. 2 nie zdejmuje z wierzyciela obowiązku wezwania dłużnika do  spełnienia świadczenia. Jeżeli więc koszty windykacyjne przekroczą równowartość 40 euro, wierzyciel zobowiązany jest - zgodnie z treścią  art. 455 k.c. - wezwać dłużnika do zapłaty.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Katarzyna Płachecka</reviser>
   <publisher>Katarzyna Płachecka</publisher>
   <dateOfPublication>2017-12-29 21:05:28.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-12-29 15:06:21.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>