<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505350002506_V_W_002240_2015_Uz_2015-10-26_001">
   <signature>V W 2240/15</signature>
   <date>2015-10-26 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2018-11-19 21:10:10.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450535</courtId>
   <departmentId>2506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Anna Wasilewska</chairman>
   <judges>
      <judge>Anna Wasilewska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Postępowanie w sprawach o wykroczenia</themePhrase>
      <themePhrase>Wymiar kary</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 83; art. 96; art. 96 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 3; art. 3 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 129 b; art. 129 b ust. 3; art. 129 b ust. 3 pkt. 7; art. 78; art. 78 ust. 4; art. 78 ust. 5; art. 92; art. 92 § 1; art. 96; art. 96 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 - art. 96; art. 96 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 183; art. 183 § 1; art. 616; art. 617; art. 627)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 - art. 118; art. 118 § 1; art. 119; art. 41; art. 41 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 96 § 3 k.w.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Klaudia Zaborowska</recorder>
   <thesis>(...) chociaż prawo do milczenia, jak i wolność od obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść, należą do ogólnie uznanych standardów międzynarodowych, to nie mają one charakteru absolutnego, a w realiach państw demokratycznych może dochodzić do sytuacji w których jednostka konfrontowana jest z różnego typu szczególnymi obowiązkami prawnymi. Ustawodawca formułując w art. 78 ust. 4 i 5 Ustawy prawo o ruchu drogowym obowiązek tzw. wskazania, zachował słuszną proporcję między interesem publicznym a indywidualnym prawem właściciela czy posiadacza samochodu do milczenia. Interes publiczny wyrażający się w potrzebie skutecznego ścigania przypadków naruszeń przepisów drogowych przez użytkowników pojazdów mechanicznych, troska o stan bezpieczeństwa i porządku na drogach oraz przeciwdziałanie poczuciu bezkarności kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, uzasadniały wprowadzenie regulacji art. 78 ust. 4 i 5 Ustawy prawo o ruchu drogowym i art. 96 § 3 k.w. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Paulina Siewierska</reviser>
   <publisher>Paulina Siewierska</publisher>
   <dateOfPublication>2018-11-19 21:10:10.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-11-19 13:00:07.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>