III AUa 239/19 2019-05-08 02:00:00.0 CEST 2019-08-29 19:25:25.0 CEST 15500000 1521 SENTENCE, REASON Jarosław Błaszczak Elżbieta Kunecka Jarosław Błaszczak Irena Różańska-Dorosz Emerytura Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 232 zd. 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 385) Ustawa z dnia 2 lipca 1958 r. o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach zatrudniania młodocianych w zakładach pracy oraz o wstępnym stażu pracy (Dz. U. z 1958 r. Nr 45, poz. 226 - art. 10) Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 - § 1; § 1 ust. 2; § 4) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6) art. 184 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS Karolina Sycz W tym miejscu trzeba szczególnie podkreślić, że przepisy ubezpieczeń społecznych są przepisami bezwzględnie obowiązującymi. Sąd rozpatrując odwołanie wnioskodawcy nie może stosować innych, aniżeli wymienione przepisy podstaw prawnych, takich jak na przykład zasady współżycia społecznego. Zasady te są normą prawa cywilnego, a zasady prawa cywilnego nie mogą być podstawą rozstrzygania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Nie jest nawet możliwe stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów ubezpieczeniowych z uwagi na ewentualną trudną sytuację życiową i materialną ubezpieczonego. Z tego względu nawet ustalenie, że wnioskodawcy brakuje do wymaganego stażu pracy „jedynie” kilka dni, nie uprawnia do przyjęcia, na zasadzie wyjątku, że spełnia on sporną przesłankę. Katarzyna Gulanowska Katarzyna Gulanowska 2019-08-29 19:25:25.0 CEST 2019-08-29 13:59:28.0 CEST