<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="155015250001006_II_W_000114_2024_Uz_2024-04-03_001">
   <signature>II W 114/24</signature>
   <date>2024-04-03 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2024-04-05 21:30:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15501525</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>REASON</type>
   <chairman></chairman>
   <judges/>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 140)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Sąd stwierdził, że o ile kwestie stanu czystości wewnątrz budynku, czy tez składowania mebli na korytarzu, mieściły się w uprawnieniach właścicielskich, gdyż krytyczna ocena sąsiadów nie może ograniczać uprawnień wynikających z art. 140 k.c., o tyle zachowanie polegające na zdjęciu drzwi i okien zewnętrznych z futryn pomimo okresu zimowego, w realiach niniejszej sprawy granice te przekraczało. Otóż oczywiste było, że trwał spór między stronami oraz że pokrzywdzeni mieszkali w tym czasie w budynku, a obwiniony i jego rodzina nie. Dlatego sąd nie miał wątpliwości, że zachowanie obwinionego miało na celu dokuczenie pokrzywdzonym poprzez wyprowadzenie ich w okresie świątecznym z równowagi psychicznej, gdyż było oczywiste, że na skutek jego działania dojdzie do wychłodzenia nie tylko jego części budynku, ale również pomieszczeń znajdujących się w jego drugiej części i zamieszkiwanych przez pokrzywdzonych. Tym samym obwiniony naruszył zasady współżycia społecznego, które wyznaczają granice prawa własności. Reasumując, demontaż stolarki nie służył realizacji uprawnień właścicielskich, lecz był motywowany chęcią dokuczenia pokrzywdzonym.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Sylwia Burczyńska</reviser>
   <publisher>Sylwia Burczyńska</publisher>
   <dateOfPublication>2024-04-05 21:30:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-11-19 07:26:30.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>