III AUa 732/16 2017-07-12 02:00:00.0 CEST 2017-08-21 21:58:56.0 CEST 15550000 1521 SENTENCE, REASON Jolanta Hawryszko Urszula Iwanowska Jolanta Hawryszko Anna Polak Wysokość emerytury Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 385) Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 - art. 173; art. 173 ust. 4; art. 173 ust. 5; art. 173 ust. 5 a; art. 25; art. 25 a) St. sekr. sąd. Edyta Rakowska Brak świadectwa pracy nie stanowi przeszkody do wydania prawidłowej decyzji, gdy wykazane zostały przez ubezpieczoną okresy składkowe i nieskładkowe oraz wysokości podstaw wymiaru składek za okres do dnia złożenia wniosku emerytalnego. Przedłożenie świadectwa pracy było zresztą uprawnieniem, a nie obowiązkiem ubezpieczonej. Świadectwo pracy nie uprawniało też organu rentowego do dokonania weryfikacji obliczania podstawy emerytury. W tym kontekście należy podkreślić, że organ rentowy ma obowiązek działać na podstawie prawa i w graniach prawa, a zatem dodatkowe okresy zatrudnienia, wykazane świadectwem pracy za czas po wydaniu decyzji z 11.06.2015r., organ mógł jedynie doliczyć na wniosek emeryta do stażu ubezpieczeniowego celem ponownego ustalenia świadczenia po myśli art. 108 ust. 1 ustawy emerytalnej. Nie ma to jednak żadnego związku z obliczaniem na nowo podstawy emerytury z art. 26 w zw. z art. 25 ustawy emerytalnej. Również fakt kontynuowania zatrudnienia nie stanowi podstawy do odmowy wydania decyzji „ostatecznej”. Nieuprawnione było zatem twierdzenie organu, że można było wydać tylko decyzję zaliczkową, a tym samym było możliwe, w tym także w związku z wnioskiem o podjęcie wypłaty świadczenia, ponowne obliczenie podstawy emerytury. Obowiązkiem organu rentowego było, z uwagi na rozwiązanie umowy o pracę jedynie podjęcie wypłaty świadczenia. Magdalena Beker Magdalena Beker 2017-08-21 21:58:56.0 CEST 2017-08-21 12:44:08.0 CEST